Rura: wycena rur okrągłych, kwadratowych i prostokątnych

Pozycja Rura wycenia elementy z rur okrągłych, kwadratowych lub prostokątnych na podstawie wymiarów, bez pliku: przekrój, ścianka, długość, cięcie końców (proste lub pod 45°) i okrągłe otwory na każdej ścianie (średnica i liczba). Jest dostępna od planu Max i w darmowym okresie próbnym; w Pro pozycja się nie pojawia.

1. W Parametry › Rura zapisz prędkość cięcia dla materiału i ścianki, z czasem przebicia, roboczogodziną maszyny i kwotą minimalną.
2. W Wycenach kliknij + Rura.
3. Wybierz materiał i przekrój, wpisz wymiary, ściankę, długość, cięcie końców i otwory na każdej ścianie.
4. Sprawdź wiersz obliczeń (cięcie, przebicia, czas i masa) oraz cenę jednostkową, którą nadal można edytować.

Jak liczymy

• Długość cięcia: oba końce (obwód przekroju; przy 45° obwód cięcia ukośnego) plus obwód każdego otworu.
• Przebicia: jedno na koniec i jedno na otwór.
• Czas: długość cięcia ÷ prędkość, plus przebicia × czas przebicia, ze współczynnikiem kalibracji.
• Masa: pole przekroju (zewnętrzne minus wewnętrzne) × długość × gęstość materiału. Cena działa jak w pozycji laser: roboczogodzina maszyny, kwota minimalna, przygotowanie, materiał za kg, podatki i marża presetu.

Rozkrój na sztangach

Gdy w wycenie są pozycje Rura, pojawia się Rozkrój na sztangach: podaj długość sztangi (na start 6000 mm) i odstęp cięcia. Elementy są grupowane według materiału, przekroju i ścianki i rozkładane od najdłuższych; ekran pokazuje liczbę sztang i resztę z każdej. Element dłuższy niż sztanga pojawia się jako ostrzeżenie.

Pręt, uchwyt, wspólna linia i resztki

• Pręt: 6, 8 lub 12 m jednym kliknięciem albo dowolna długość w polu.
• Martwa strefa uchwytu: odcinek trzymany przez uchwyt (domyślnie 100 mm, od 50 do 300 mm, w Parametry › Rura) jest odejmowany od długości użytkowej każdego pręta.
• Cięcie wspólną linią: detale z prostym końcem o tym samym przekroju leżą w pręcie obok siebie, bez szczeliny cięcia, a cięcie między nimi liczy się raz w długości cięcia, przebiciach i cenie; ekran pokazuje oszczędność.
• Resztki: przycisk zapisu rozchodowuje użyte resztki i zapisuje w Parametry › Rura każdą pozostałość od minimum (domyślnie 500 mm), według materiału, przekroju, wymiarów i ścianki. Następny rozkrój tego samego profilu używa resztek przed nowymi prętami.

Obrót, mikromostki i spoina wewnętrzna

• Obrót w pręcie: kwadrat 0°, 90°, 180° lub 270°; prostokąt 0° lub 180°; okrągły dowolny kąt. Zapisywany przy każdym detalu rozkroju.
• Mikromostki na detal: dodają czas na mikromostek z Parametry › Rura (puste = zero). Kine nie rysuje ścieżki cięcia.
• Spoina wewnętrzna: położenie szwu (bez odniesienia, na górze, na dole, z boku lub krótki tekst). Tylko informacyjnie, nie zmienia ceny.

Profile otwarte: U, C, L, H i I

• W Przekroju wybierz ceownik (U), ceownik C (z krawędzią), kątownik (L), dwuteownik H lub dwuteownik I. Wymiary: U — wysokość, półka, grubość środnika i półek; C — wysokość, półka, zagięcie i grubość; L — ramię A, ramię B i grubość; H i I — wysokość, szerokość stopki, grubość środnika i stopek. Pusta grubość półki równa się grubości środnika.
• Pole z ostrymi narożami, bez promienia walcowania ani gięcia: U = h·tw + 2(b − tw)·tf; C = t·(h + 2(b − t) + 2(d − t)); L = t·(A + B − t); H, I = 2·b·tf + (h − 2tf)·tw. Masa na metr = pole × gęstość; katalogowy profil walcowany, który ma promienie, waży nieco więcej.
• Cięcie każdego końca: cały obrys przekroju, z zewnątrz i od środka; przy skosie wydłużony w kierunku cięcia (zob. Cięcia końców). Otwory: U, C, H i I w środniku (ściana 1) i w obu półkach (ściany 2 i 3); L w obu ramionach.
• Prędkość: wiersz Parametry › Rura dla materiału i większej grubości (środnik lub półka). Rozkład w sztabach jak dla rury, według materiału, profilu i wymiarów; obrót w sztabie: U, C i L tylko 0°, H i I 0° lub 180°. Wspólna linia cięcia i resztki działają tak samo.

Plik 3D części (STEP i IGES)

• Zamiast wpisywać, kliknij Otwórz plik 3D i wybierz plik STEP (.stp, .step) lub IGES (.igs, .iges). Plik jest odczytywany w samej przeglądarce i nie trafia na serwer; część pojawia się w 3D do obracania i powiększania.
• W prostej części Kine rozpoznaje przekrój (okrągły, kwadratowy, prostokątny, U, C, L, H lub I), wymiary, ściankę, długość, końce proste lub pod 45° (rura zamknięta) oraz otwory i wycięcia w ściankach ze ścianą, położeniem, średnicą lub szerokością × wysokością. Pola są wypełniane i pozostają edytowalne: sprawdź je przed zapisaniem.
• Najczęstsza średnica na każdej ścianie trafia do tej ściany; otwory o innej średnicy i wycięcia prostokątne trafiają do Innych otworów i wycięć, które można też wypełnić ręcznie. Każde dolicza się do cięcia (π·d dla okrągłego, 2·(szerokość + wysokość) dla prostokątnego) i liczy jako jedno przebicie.
• Nie jest rozpoznawane: część gięta lub zagięta, pełny pręt, przekrój spoza tych ośmiu i wycięcie dotykające końca. Wtedy pojawia się ostrzeżenie i wpisujesz wymiary ręcznie.

Cięcia końców: skos i wycięcie siodłowe

• Każdy koniec (początek i koniec) ma własne cięcie: proste, skos lub wycięcie siodłowe. Starsza pozycja z końcami 45° otwiera się jako skos 45° na obu końcach, z tym samym rachunkiem.
• Skos: kąt między cięciem a osią rury, od 15° do 90° (90° to prosto, 45° to cięcie na ukos). W rurze okrągłej cięcie jest elipsą (wzór Ramanujana); w rurze kwadratowej, prostokątnej i profilach otwartych ściany przecinane przez skos wydłużają się o 1/sin kąta. W rurze prostokątnej i profilach wybierz, wzdłuż którego wymiaru cięcie się pochyla.
• Wycięcie siodłowe: w rurze okrągłej, kwadratowej lub prostokątnej, do dopasowania do innej rury okrągłej o średnicy D, z osiami pod kątem 90° (domyślnie) lub od 30° do 90°. W kwadratowej i prostokątnej bok przylegający do większej rury (w prostokątnej wybierz który) musi zmieścić się w D. Cięcie to długość krzywej przenikania obu rur, liczona numerycznie. Jeśli się nie mieści, pojawia się ostrzeżenie i cena nie wychodzi.
• Cięcie każdego końca wchodzi do długości cięcia i do czasu; każdy koniec to nadal jedno przebicie. Przy skośnym końcu lub wycięciu siodłowym długość pozycji to długość całkowita, od czubka do czubka (ta sama, co z pliku 3D): tyle część zajmuje w sztandze. Waga odejmuje to, co usuwają końce (przy skosie połowa wymiaru × cotangens kąta, na koniec). Tylko części z dwoma prostymi końcami dzielą wspólne cięcie.

Rozkrój rur

W zakładce Rura w Nestingu rozkładasz same części z rur, bez otwierania wyceny: dodaj części (z pliku 3D lub wymiarami), wybierz sztangę i szczelinę cięcia i zobacz narysowane sztangi, odpad, wspólną linię i resztki. Wyceń ten rozkrój otwiera nową wycenę z częściami, ceną każdej i tą samą sztangą. Zakładka jest dostępna od planu Max i w darmowym okresie próbnym.

Przekroje specjalne

Oprócz okrągłego, kwadratowego i prostokątnego przekrój może być owalny (eliptyczny: szerokość i wysokość), płaskoowalny (dwa proste i dwa półokręgi), trójkątny (bok), sześciokątny (rozwartość klucza) lub w kształcie D (prosta podstawa i półokrągła góra: szerokość i wysokość całkowita). Obwód i waga wynikają z rzeczywistego obrysu; ukos i wycięcie siodłowe też działają, z wybranym bokiem przylegającym.

Wycięcia, wpusty i rysunki na ściance

Inne otwory i wycięcia: okrągłe, prostokątne, podłużne i wpust rury — otwór, w który wchodzi inna rura okrągła, z jej Ø i kątem między osiami; w rurze okrągłej cięcie to krzywa przenikania, na płaskiej ściance elipsa. Rysunek na ściance przyjmuje rozwinięty DXF (logo, napis, dowolne wycięcie): długość cięcia i przebicia rysunku wchodzą do pozycji.